Niets is zo veranderlijk als India.

Niets is zo veranderlijk als India!

Niets is zo veranderlijk als India!

Niets is zo veranderlijk als het weer wordt vaak gezegd. Ik ben er echter van overtuigd dat niets zo veranderlijk is als India. Wat krijgen we de laatste jaren toch veel extreme verhalen naar ons toe vanuit dit “zo anders als ons eigen” land. Het aantal vrouwen dat lastig gevallen wordt lijkt bijna aan de orde van de dag te zijn. Je zou bijna denken dat op elke hoek van de straat wel een potentiële viespeuk staat die je elk moment kan aanvallen…

Gelukkig weet ik wel beter en verlies ik mijn hart elke keer weer een stukje meer als ik daar weer op bezoek ben.

India is het thuis van meer dan 1 miljard mensen met bijna nog meer verschillende godsdiensten. De verschillen tussen buren kunnen bijna net zo groot zijn als het verschil tussen “wij Nederlanders” en “rest van de wereld”.

Toch schuilt er op diezelfde hoek van de straat tegelijkertijd ook veel warmte achter de mensen. Niet alleen de warmte van de zomerse 45 graden, maar ook de warmte van de mensen zelf die vaak opgegroeid zijn in veel ellende en armoede.

Ondanks het feit dat zij in materialistisch opzicht bijna niets hebben, willen ze je toch vaak even een kopje thee en hun laatste biscuitje aanbieden. Al is het alleen maar zodat ook jij je een beetje thuis voelt in hun huisje van 2 bij 3.

Ikzelf ben nu vier keer in India geweest. De laatste keer zelfs vijf maanden in de provincie Tamil Nadu om het echte leven daar in persoon mee te maken.

Stichting Parvati

Ik (Jamilah) bezoek India – Stichting Parvati

In Tamil Nadu wonen ruim 72 miljoen mensen en de hoofdstad is Chennai. De officiële taal is Tamil (aardig uitdagend om onder de knie te krijgen) en de meerderheid van de mensen is Hindoe, daarna Moslim en Christen.

Ondanks alle hectiek vinden zij wel een manier om in redelijke vrede samen te leven.Het soort hectiek wat je hier in Amsterdam tegenkomt op de straten valt bij hen in het niets.

Ikzelf ging dagelijks op mijn gele Vespa de boodschapjes doen en onderweg was het altijd weer een uitdaging om de kinderen, verdwaalde volwassen, honden, driewielers en soms ratten weer te ontwijken. Ook bij een éénrichtingsstraat moest je altijd nog beide kanten opkijken aangezien men zich weinig aantrekt van de regels. Het arriveren bij de supermarkt zelf was dan ook altijd weer een prestatie.

Wat ook typisch Indiaas is, zijn de zogenaamde “power cuts”. Deze verrassingen komen altijd op het moment dat je ze het minst verwacht (denk aan een rustig moment op de toilet en alles wordt ineens zwart om je heen) en kunnen makkelijk zes uur achter elkaar duren.

Een ander voorbeeld is het betalen van een rekening. Daar is het fenomeen internet bankieren nog niet op gang gekomen en moet je de rekeningen bij het bedrijf zelf betalen. Mocht er op de uiterste betaaldatum nou een power cut zijn, waardoor zij geen geld kunnen innen, dan mag je de volgende dag weer terugkomen. Let wel, de boete voor te laat betalen is dan wel voor jou.

Wanneer je producten aanschaft, hetzij kleding, bestek of schoenen, houd er dan wel rekening mee dat alles een gemiddelde levensduur heeft van één maand. Als het daarna nog wel bestaat, zit er vaak bij kleding al een gat in, zit het bestek al onder de roest en ligt de zool van je schoenen er al half af.

Toch is India een geweldig land om op vakantie te gaan. Ik zou het zeker iedereen aanraden. Het overgrote deel van de mensen is erg aardig en openhartig. Wat je continue leest en hoort op het nieuws is natuurlijk wel erg uitvergroot. Het land reikt zo ver als Nederland tot Griekenland. Het is dus niet zo dat er op elke hoek een verkrachter of aanrander staat. Zorg er als vrouw gewoon altijd voor dat je het niet gaat “opzoeken”. Als het niet per se met een bus hoeft voor een lange afstand, neem dan een taxi die voor Westerse maatstaven ook helemaal niet duur is.Dat deed ik ook altijd en ben ik ook zeker van plan voor de volgende keren te doen.

Mijn laatste trip in India was overigens niet alleen voor het “ervaren” van het leven daar zelf. Toen ik 2011 daar voor het eerst heenging om vrijwilligerswerk te doen, besefte ik al snel dat veel liefdadigheidsprojecten daar maar voor de korte termijn waren. Het is natuurlijk mooi dat kinderen of volwassenen wat spullen krijgen en eten, maar ook zij willen graag meer halen uit het leven. Niet alleen voor henzelf maar vooral voor hun kinderen.

Stichting Parvati

Daar heb ik bij terugkomst een stichting opgericht; “Stichting Parvati”.

Stichting Parvati

Stichting Parvati

Stichting Parvati is een ontwikkelingsorganisatie die zich in Tamil Nadu, India, inzet voor de bestrijding van armoede; mede door middel van het stimuleren van educatie en daarnaast ook door het financieren van kleinschalige projecten.

Ik werk samen met twee lokale organisaties en samen koppelen wij sponsors uit (nu nog alleen) Nederland aan kinderen uit de armste lagen van de bevolking. Zo kunnen zij naar een privéschool en hopelijk later een betere baan krijgen dan hun ouders.

De ouders van deze kinderen werken vaak als tijdelijke arbeiders op bijvoorbeeld het land of in de bouw. Zij hebben geen vast inkomen en worden ook vaak uitgebuit.

Op dit moment sponsort Stichting Parvati 10 kinderen. Erg kleinschalig, maar dat maakt het ook makkelijker om een en ander te monitoren. Ik heb iemand apart aangenomen in India die alle kinderen in de gaten houdt en mij hun school resultaten een paar keer per jaar opstuurt.

Mocht jij of iemand die jij kent nou ook interesse hebben om mee te doen aan dit project. Like dan mijn pagina op Facebook en stuur mij via die pagina of via mijn website even een berichtje!

Gr. Jamilah

Meer informatie over Stichting Parvati

Website: www.stichting-parvati.org
Facebook: www.facebook.com/stichtingparvati

Reageer op dit artikel
  1. Auteur

    Gastblogs worden geschreven door bloggers en reizigers. Wil je graag een reisverhaal delen met een grote groep reisliefhebbers, schrijf dan een gastblog. Neem voor de mogelijkheden contact met ons op!