Mongolië

Waarom je nu naar Mongolië moet gaan

Reisblog over Mongolië

Reisblog over Mongolië

De Fransen, Zwitsers, Amerikanen en een enkele Duitsers weten het al: Mongolië is geweldig als je van kamperen in de natuur houdt. De Fransen hiken, de Amerikanen trekken rond op de paarden en de Zwitsers gaan de bergen in. Een enkele soloreiziger uit Nederland is hier ook, maar Mongolië is nog relatief onontdekt.

Het is een prachtig, maar groot land. Waar begin je? Hoe lang ga je? En wat kun je er doen? Ik heb er een maand doorgebracht, het is fantastisch, maar het kan overweldigend zijn. Daarbij zijn er ontelbare touroperators die allemaal het beste beloven. Het is lastig het kaf van het koren te scheiden.

Welke route ga je afleggen in Mongolië?

Welke route ga je afleggen in Mongolië?

Noord, oost, zuid, west

Mongolië kun je het beste indelen aan de hand van richtingen ten opzichte van de hoofdstad Ulaanbataar. UB, zoals de Mongolen de hoofdstad liefkozend noemen, is de uitvalbasis voor alles. Alle wegen in Mongolië leiden letterlijk naar UB en veel wegen zijn hier niet eens wegen, het zijn zandwegen.

De Gobi woestijn in het zuiden is het meest bezocht. Ik ben er zelf niet geweest, ik ben meer van de groene natuur, maar iedereen zegt dat het prachtig is. Het is een groot gedeelte van Mongolië en je kunt er kamelen zien en de steppe. De zandduinen die je op foto’s ziet is maar 2% van de woestijn.

Na de Gobi gaan de meeste mensen naar het noorden. Daar heb je een prachtig meer waar je kunt hiken, paardrijden en de Reindeer mensen kunt bezoeken. Bij dat laatste heb ik zelf mijn vraagtekens, want de dieren kijken niet erg blij en als ze te lang in de warmte blijven gaan ze dood. In de zomer blijven ze langer in de warmte voor de toeristen en dat maakt mij dan niet vrolijk.

Paardrijden in Mongolië

Paard in Mongolië

In het westen lijkt het meer op Zwitserland. Daar heb je de hoge bergen en is het kouder. Hier leven de Kazacks, zij zijn in tegenstelling tot de rest van de Mongolen moslim en zijn op Turkije gericht. De Turken waren hier eeuwen geleden en de jongeren in het westen gaan vaak studeren in Istanbul.

Het oosten wordt het minst bezocht. Ik heb alleen het park dichtbij UB bezocht, wat absoluut geweldig was, maar veel verder ben ik niet gekomen. Je kunt de routes en plekken van Genghis Khan bezoeken. Hij is de nationale held die Mongolië tot een groot rijk maakte. Ik heb het standbeeld bezocht; het is meer een mythe dan ware geschiedenis, want er is niets meer uit die tijd, maar toch blijft het leuk om het te bezoeken.

Mijn rondreis met de Amerikaan & Nadaam festival

Mijn eigen reis begon met een zelfgeorganiseerde tour met een Amerikaan Henry die ik heb ontmoet in UB (ik houd zelf ook een blog bij: jumpoutofyourbed.com). We besloten naar het noorden te gaan bij het meer om te gaan hiken. Hij vloog er heen en ik nam de bus dat een nacht in beslag nam om er te komen, maar goed te doen is. In de bus ontmoet ik David en hij nodigt ons uit bij de gerkamp van zijn familie dat aan het meer is. Dat is geweldig! Wij slapen in de ger en genieten van het goede eten. We worden beide erg ziek. Henry zit aan de diarree en ik moet overgeven. Ik kom later veel toeristen tegen die de eerste paar dagen ziek zijn, waardoor is mij niet duidelijk, maar ik denk vooral door het water die veel Mongolen uit de natuur halen.

De bevolking in Mongolië

De bevolking in Mongolië

Henry en ik hebben beiden gezorgd dat we tijdens het Nadaam festival in Mongolië zijn. Het is hun Kerstmis, hun nationale games waarbij de mannen paardrijden, boogschieten en worstelen. Het festival is met allerlei rituelen omkleed en het hele land staat in teken van Nadaam. Dat is geweldig. Wij bezoeken het Nadaam in Kathgal – in het noorden dus – en het is een van de beste dagen in Mongolië.

Op naar het westen

We besluiten naar drie dagen ziekte de hike te laten voor wat het is. We hebben elke dag gewandeld, maar keerden telkens terug naar de ger. Wij willen nu naar het westen. Dat schijnt prachtig te zijn hebben we gehoord en bijna niemand gaat erna toe. We gaan terug naar Mörön en besluiten in het dorp te verspreiden dat we een chauffeur zoeken die ons kan brengen. Een auto huren (200 dollar per dag) wordt afgeraden en is bovendien vier keer zo duur als een auto met chauffeur (40 dollar per dag).

Uiteindelijk vinden we onze chauffeur Buddee via de Facebookpagina van Mörön. Als we in de auto zitten begrijp ik waarom ze afraden om zelf te rijden: er zijn geen wegen naar het westen. Het zijn alleen zandwegen en navigeren is ingewikkeld. Ze volgen over het algemeen de stroompalen, maar die zijn er niet altijd. En als ik zie waar we rijden ben ik blij met onze keuze voor een chauffeur.

Het wilde westen

Het duurt dagen voordat we in het westen zijn. Mongolië is gigantisch en de wegen niet geweldig, dus het kost veel tijd. We zien we onwijs veel: van kamelen, wilde paarden, ontelbare ger’s met hun vee eromheen. Jak’s (soort koe), schapen, geiten, koeien, alles loopt door elkaar. Kippen of landbouw kennen ze niet.

Prachtige landschappen in Mongolië

Landschap vol met beesten in Mongolië

Aangekomen in het westen is alles compleet anders dan in het noorden of UB. Olgi, de stad waar we zijn, is ondergelopen met modder en er is geen elektriciteit. Wij besluiten de bergen in te gaan, want daar moeten we zijn. We regelen een andere auto, onze Prius voldoet niet, en een andere chauffeur: nu hebben we er dus twee. Via een lokale ambtenaar regelen we de vergunningen we gaan op pad.

Richting de bergen wordt het steeds kouder, maar ook mooier. We vinden uit dat we kunnen hiken naar boven of met de paarden. Aangezien we geen tent hebben lijkt ons een dagtrip met de paarden op en neer het beste. Aangekomen in het basiskamp hebben we een probleem: we hebben niet de juiste vergunning om binnen te komen. We leggen uit dat we geholpen zijn door een lokale ambtenaar. Hij blijkt echter alleen een toegangsticket voor het park te hebben geregeld en niet de vergunning: we moeten terug en onze chauffeurs krijgen op de lazer dat ze illegaal in het park zijn. Zonder eten rijden we de hele nacht terug naar Olgi. Een flinke domper op onze trip.

On the road - Mongolië

On the road

Aangekomen in Olgi besluiten we verder te gaan naar Khove om daar bij de familie van Buddee te slapen. Er is alleen nog steeds geen elektriciteit waardoor we niet kunnen tanken: we zitten vast. Het dringt tot mij door dat Mongolië buiten UB nog een ontwikkelingsland is en dat ik dat vergeten was. Ik vraag mij af hoe het in de winter is. Dan zijn er geen toeristen en ik vermoed dat het leven zwaar is. UB schijnt in de winter ook de meest vervuilde stad te zijn – erger van China zeggen de Mongolen zelf – omdat iedereen zelf steenkool verbrand.

Als we helemaal vast zitten in het westen heb ik het gehad: ik kwam hier om te hiken en paard te rijden, niet om in een auto te zitten. De volgende dag nemen we het vliegtuig terug naar UB wat dan als een onwijze stad aan doet.

Slechte wegen in Mongolië

Slechte wegen in Mongolië

Centraal Mongolië

Henry en ik nemen afscheid en ik ga op een georganiseerde tour. Ik wil hiken en dat gaan we doen. Samen met twee Belgen, de Duitse Jo en een Amerikaanse jongen hebben we veel lol als we al wandelend de route langs de acht meren doen. We komen zo nu en dan mensen tegen, maar het is vooral de natuur die indruk op mij maakt.

Hiken door Mongolië

Hiken door Mongolië

Onderweg worden we – net als in de eerste trip trouwens – vaak uitgenodigd door families om melkthee te drinken of om wodka te nuttigen. De gastvrijheid is overweldigend en maakt Mongolië anders dan dat je door Schotland, Zwitserland of Oostenrijk gaat waar het landschap mij soms aan doet denken.

Na de acht meren komen we aan bij de Hot Springs wat geweldig is, want ik heb al dagen niet gedoucht. Ook kunnen we daar onze telefoons laden, wat ook een luxe is. Ik heb amper foto’s van Mongolië, omdat er vaak geen elektriciteit is om mijn telefoon op te laden. Wat ook een voordeel is: het gaat om het beleven niet om de foto’s. Wifi is er sowieso niet.

Na een week van hiken zit mijn eerste gedeelte van mijn tour erop en ga ik terug naar UB.

Paardrijden

Na een dag UB ga ik naar het park vlakbij Ulaanbataar. Ik dacht dat het minder mooi zou zijn, omdat veel Mongolen hier zelf ook komen, maar niets is minder waar: iedere ochtend en avond zie ik de zon opkomen en ondergaan. Het uitzicht, de luchten, en de zon die daar vaak doorheen komt is onbeschrijfelijk mooi.

De eerste dag zie je gers, campings van ger’s en hotels, maar daarna is het dus Boldo, ik en de paarden. Overal waar je komt is het de eerste dag vol met toeristische dingen totdat je op pad gaat. Dan zie je alleen natuur en is het geweldig. Het zijn de Amerikanen en Europeanen die willen trekken. De Koreanen die hier massaal zijn die blijven aan de randen van het park en doen dagtripjes met de paarden. Wat zonde is, want zo zie je niet de prachtige natuur.

We, mijn gids Boldo en ik, zitten beiden op een paard en het derde paard, mijn favoriet, draagt de tassen en de tent. Doordat we niet kunnen praten is het een soort van retraite, maar dat is wat ik nodig heb. De natuur, de dieren, de krachtige paarden en het weidse uitzicht.

Reisblog over Mongolië

Reizen door Mongolië, een onvergetelijke ervaring

Waarom je naar Mongolië moet?

Niets moet, maar als je net zo van de natuur houdt als ik, van avontuur houdt en wilt gaan nu het nog puur is, want ik vermoed dat Mongolië de komende jaren flink zal veranderen dan zou ik zeker nu gaan. Hieronder tips voor als je een tour wilt regelen.

Jumpoutofyourbed.com; mijn eigen blog over mijn avonturen

Dit vind je misschien ook leuk: