Herinneringen aan het vooroorlogse Syrië

Gepubliceerd: 27 feb 2016 | Foto:

Soms dwalen mijn gedachten af naar mijn reizen in het Syrië van voor de oorlog. Onverwachts waren de spontane en belangeloze vriendelijkheid en gastvrijheid van vele Syriërs die ik ontmoette. Vandaag presenteer ik – op basis van mijn oude dagboeken – een ontmoeting lang geleden met een mooie familie op de citadel van Qala’at al-Mudiq.

Het was 1999. Ik stond op een heuvel dat uitkeek over de vlakte van Al-Ghrab en de citadel van Qala’at al-Mudiq. Eeuwenoude karrensporen stonden in de stenen voor mijn voeten gekerfd. Het was een oude Griekse weg, met Griekse en Romeinse zuilen er rond. Ik struinde in deze oude ruïne in een verlaten boerengat in Syrië. Krekels raspten, vluchtende salamandertjes en muizen ritselden. Steen en stof. Distels, boterbloemen en grassen groeiden over en tussen oude door mensenhanden bewerkte stenen. Deze ruïne, Apamea genaamd, zette me aan het mijmeren over de vergankelijkheid van alle grote rijken, van macht en geld, van gouden standbeelden en marmeren paleizen, van roem en eer.

Stil was het, plots doorbroken door een brommend geluid. Twee mannen hotsten over de stenen op een brommer. Ze nodigden mij en mijn vriendin uit bij hen thuis. We reden achterop het Qala’at Al- Mudiq op. We passeerden de 13de eeuwse fortmuren van de Mamelukken, de ooit beruchte Turkse soldaat slaven die de onoverwinnelijk gewaande Mongolen overwonnen. Ezels, schapen en geiten fourageerden in de nauwe straatjes met ruwe kasseien. We stappen met zere billen af, stappen een tuin binnen, een sprookje van duizend-en-één-nacht. De zichten over de groene vallei van Al-Ghrab, de Orontesrivier en de bergen op de achtergrond sneden de adem af. We maakten kennis met één van de mannen zijn vrouw met en zijn twee kindjes. Een mooi gezinnetje. Een streling en een knuffel van de man voor zijn vrouw. De kindjes giechelen. We verstonden geen snars van elkaar, maar gezellig was het.

Traditionele Syrische kost rustte op een rond tafeltje voor onze voeten: falafels, kekererwtenpasta, komkommer en tomaten, geitenkaas, groene olijven, dadels en vijgen en plat brood. We aten samen met de familie uit één bord. Daarna zakten we in de kussens, een zacht briesje streelde het aangezicht. Muntthee gleed over onze tong. Plakkerige, mierenzoete gebakjes brachten smaakpapillen in extase. Bij het afscheid kregen we ook nog eens een paar oude Griekse en Romeinse munten cadeau die bij hevige regenbuien bloot kwamen te liggen. Een dubbel gevoel: het is rijkdom van het Syrisch verleden en hoort in Syrië. Anderzijds is dit ook alweer pretentieloze gastvrijheid. Ik vroeg me af of we niet plots geld zouden moeten gaan ophoesten, maar neen. Mensen die je spontaan vragen bij hen thuis: ik kwam het tientallen keren in Syrië tegen, nergens zoveel als in dat getourmenteerde land.

Stil was het in dat laatste jaar voor de milleniumwisseling, in de ruïne van Apamea en de citadel van Qala’at Al-Mudiq. Stilte voor de storm, zoals we in 2016 weten. Ik typ nu een passage uit mijn dagboek voor een blog op Liefde voor Reizen. Mensen leren niks van de bloederige geschiedenis van een ruïne als Apamea. Aan de oneindige sliert veldslagen mogen we er immers een nieuwe aan toevoegen. Wie in Google “Qala’at Al-Mudiq” in typt ziet filmpjes met explosies op en rond de citadel. Afbeeldingen van een dood kind. Jammerende ouders. Regeringssoldaten schieten en roepen “God is groot”. Rebellen vuren terug en ook zij roepen “God is groot”. Rebellen bestoken rebellen en roepen “God is groot”. Een tank schiet een stuk uit de collonade van Apamea. Jawel: “God is groot, God is groot”.

Hoe zou het zijn met het gezin, met de twee kindjes? Zouden ze al werken, of nog studeren? Waarschijnlijker is dat ze gewoon overleven, het glazuur van hun tanden klapperend in een ijskoud tentenkamp op de Turkse of Jordaanse grens, of met pijnlijke benen wachten voor de poort van een Dienst Vreemdelingenzaken in Europa. Of horen ze bij de 500.000 dodelijke slachtoffers van deze debiele oorlog? Doodgeschoten? Opgeblazen? Verdronken in zee? Of, tja, schieten en vechten ze, al tierend “God is groot”? Voor Bashar of het Vrije Syrische Leger? Volgens mij zijn knuffels en strelingen dood en begraven op de citadel, kindergegiechel in angst gesmoord. Zijn de dadels en vijgen nog zoet in bittere tijden? Horen we nog het geklingel van lepeltjes in glaasjes muntthee, of het gedaver van bommen en granaten? Het filmpje met explosies en rookpluimen op de citadel verraadt weinig goeds. “Boem”, een fractie later “krak” en “God is groot”. En ik denk aan het gezinnetje in het diepst van mijn gedachten. Als God al groot is, laat hij dan groot zijn voor hen.

Auteur: Jan Fransen
Weblog: www.reizenginderachter.com
Facebook: www.facebook.com/reizenvoorbijdeverbeelding 

Redactie van Liefde voor Reizen

Auteur:

Gastblogs worden geschreven door bloggers en reizigers. Wil je graag een reisverhaal delen met een grote groep reisliefhebbers, schrijf dan een gastblog. Neem voor de mogelijkheden contact met ons op!

Over Liefde voor Reizen

Bert, Jesper, Marloes & Martin

Wij zijn Liefde voor Reizen, één van de langstlopende reisblogs van Nederland. Reizen is onze passie. Wanneer we op pad gaan gaat direct ons reishart sneller kloppen en stroomt de liefde voor reizen door onze aderen. Het ontdekken van nieuwe plekken, zien van andere culturen en proeven van wereldgerechten maakt ons heel gelukkig. Volg ons en ontdek mee!

Reis mee via onze socials

AD


Meer inspirerende blogs

Window of the Wetlands: watervogels spotten vanaf Beatrice Hill

Op een klein uurtje rijden van Darwin vind je Window of the Wetlands, het startpunt voor jouw avontuur door de...

7 tips om duurzamer op reis te gaan

Het klimaat wordt steeds belangrijker en klimaatverandering lijkt steeds meer realiteit te worden. Amy van het groene reisplatform Homemade Adventures...

De leukste fietssteden in Spanje (top 5)

Wil jij graag fietsend een leuke Spaanse stad ontdekken? Wij zeggen: doen! Je leert een stad pas echt goed kennen...

Overland truck safari in Afrika: door Malawi, Zambia en Zimbabwe

Het is alweer even geleden maar graag wil ik jullie meenemen in dit vervolg op mijn vorige blog. Even kort...

7 tips voor een bezoek aan de Marker Wadden

Sinds een paar jaar is het Markermeer een eilandengroep rijker. De Marker Wadden zorgen voor een rijkere biodiversiteit in het...

Villa huren op Bali: de mooiste privé villa’s met zwembad!

Een villa huren op Bali? Goed plan! Het fijne klimaat, de heerlijke Indonesische keuken, de gastvrije mensen en de prachtige...

Over Liefde voor Reizen

Liefde voor Reizen is één van de langstlopende reisblogs van Nederland. Al sinds 2014 weten wij mensen te inspireren met onze reisverhalen. Reizen is onze passie. Wanneer we op pad gaan stroomt de liefde voor reizen door onze aderen en gaat direct ons reishart sneller kloppen. Het ontdekken van nieuwe plekken, zien van andere culturen en proeven van wereldgerechten maakt ons gelukkig.

Wij maken gebruik van affiliate links, lees meer in onze disclaimer.

Reis mee via onze socials
Jouw reisblog op Liefde voor Reizen?

Ben jij een avonturier, staat jouw hele leven in het teken van reizen en wil je graag jouw reisverhalen delen? Word dan gastblogger bij Liefde voor Reizen. Deel je reisverhalen, reiservaringen en tips met duizenden reisliefhebbers en inspireer. Contact ons nu!


© 2014 - 2022 Liefde voor Reizen. All Rights Reserved. Disclaimer & Privacy policy