Japan, veel meer dan alleen het land van de rijzende zon!

Reisverslag: Japan, veel meer dan alleen het land van de reizende zon!
Reisverslag: Japan, veel meer dan alleen het land van de reizende zon!
Reisverslag: Japan, veel meer dan alleen het land van de reizende zon!
Reisverslag: Japan, veel meer dan alleen het land van de reizende zon! | / Japan

Reisverslag Japan – Na ongeveer 13 uur vliegen, een overstap op Narita Airport gehad te hebben en de iconische Mount Fuji vanuit de lucht gezien te hebben, kwam ik samen met mijn groep van onbekenden eindelijk aan bij de eerste stad van onze rondreis door Japan. Fukuoka, de grootste stad van het eiland Kyushu, het meest zuidelijke eiland van de vier Japanse hoofdeilanden. Mijn 7 weken durende reis, waarvan 3 in Japan, is begonnen!

Hotelkamers in Japan

Eenmaal aangekomen in de hotelkamer, verbaasde ik mij erover hoe klein de kamer is. Had van te voren al gelezen dat hotelkamers in Japan kleiner zijn dan in de meeste andere landen. Maar zo klein had ik niet verwacht. Paste net 2 bedden in, een kledingkast en een klein bureautje met een aparte ruimte voor de badkamer. Waarin je als lange Nederlander gebukt doorheen moet. Kamer was eigenlijk net te klein voor 2 grote koffers. Die van mijn kamergenoot paste net op het bureautje en die van mij lag midden in het gangpad. Toch is zo’n kamer van alle gemakken voorzien. Airco, televisie, waterkoker, koelkastje, eigen slippers en badjas of kimono etc. Niks te klagen. Dit is dan ook de standaard in Japan. In vergelijking met de andere hotels waarin ik verbleef, was de hotelkamer in Fukuoka ook echt de kleinste.

Fukuoka

Wij kwamen in de middaguren aan in Fukuoka. Nadat de pinautomaat was gelokaliseerd, ergens verstopt in één van de verdiepingen van het station annex winkelcentrum, ging iedereen eerst even uitrusten om vervolgens met z’n allen uiteten te gaan. Ik hield het bij een klein simpel rijstgerecht, niks bijzonders, kreeg geen hap door mijn keel. Heb er iets van drie kwartier over gedaan. Was zó moe. In de voorgaande 50 uur, had ik maar 5 uur geslapen. Van de spanningen thuis amper kunnen slapen en ergens anders dan in een bed kan ik niet slapen, hoe hard ik het ook probeer. De meerderheid van de groep ging na het avondeten door voor karaoke. Ik niet, ben meteen mijn bed ingegaan en direct inslaap gevallen. Letterlijk het klokje rond geslapen, wat ik nog nóóit had gedaan. Net zoals zo lang wakker zijn. Op zich wel een goed begin van de reis, om meteen 2 dingen gedaan te hebben wat ik nog nooit had gedaan.

De volgende dag gingen we de stad in. De miljoenenstad Fukuoka is een moderne stad. Veel moderne architectuur en hoogbouw. Fukuoka is ook een hele beleefde stad. Wat mij vooral opviel is dat Japanners in deze stad zich heel erg aan de geschreven en ongeschreven regels houden. Ze staan zelfs 2 aan 2 in een rij voor het voetgangersstoplicht! Dat is ondenkbaar hier in Nederland. Veel tempels zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd (zoals vele door heel Japan), waardoor er nog maar een paar over zijn of opnieuw zijn opgebouwd. Wel zijn er veel musea en parken.

De periode dat ik er was, eind maart t/m halverwege april, was de kersenbloesemtijd in Japan. In Fukuoka was de sakura (kersenbloesem) in volle bloei. Prachtig om te zien, kan je geen genoeg van krijgen! Dit is ook een feestperiode voor de Japanners. Regelmatig zie je groepen vrienden, studenten of collega’s gezellig sake en bier drinken onder de bloesembomen. Dit wordt ook wel hanami genoemd in het Japans.

Kersenbloesemtijd in Japan

Kersenbloesemtijd in Japan

’s Avonds aten we met heel de groep bij een yatai, een mobiel eettentje, zeer bekend in Fukuoka. Erg gezellig om met z’n allen, knus langs de rivier in een eettentje te eten. Eten zelf was ook prima. De avond sloten we af in een izakaya, een soort bar of restaurant waar ze voornamelijk drinken serveren. Hier gaan de Japanse zakenlui vaak naartoe na een lange dag werken. Dat was ook wel te zien, want we zagen alleen maar, veelal oudere, mannen in pak. Ook hier was het erg gezellig. De bier, sake en shochu vloeide rijk! Misschien een leuk weetje. In de zomer hoor je de sake en shochu koud te drinken, in de winter warm en tijdens de lente en herfst mag je zelf kiezen of je het warm of koud wilt drinken.

Fukuoka – Miyajima

Vroeg in de ochtend vertrekken we naar het heilige eiland Miyajima, een klein eiland in de buurt van Hiroshima.

Heilige eiland - Fukuoka Miyalima

Na een paar uur rijden en een korte oversteek met de veerboot, komen we aan. Meteen komen er vele herten op je af die eten van je willen. Voederen is verboden. Toch wordt het veelvuldig gedaan, geen wonder dat de herten zo tam zijn. Herten worden als boodschappers van god gezien in het Shintoïsme, de dominante en oorspronkelijke religie van Japan en ook alleen in Japan voorkomt.

Herten worden als boodschappers van god gezien in het Shintoïsme

Herten worden als boodschappers van god gezien in het Shintoïsme

Vele heilige tempels zijn op het eiland te vinden, waaronder de Itsukushima-schrijn. Sinds 1996 onderdeel van de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De torii (toegangspoort) is de grootste trekpleister van het eiland. Verwacht dan ook veel drukte. Zowel de torii als de schrijn staan tijdens vloed in het water en bij eb op het land. Miyajima is zelfs zo heilig dat het niet is toegestaan om er geboren te worden en te overleiden. Dit komt omdat het hele eiland als een shintoschrijn wordt gezien. Ik vond het eiland heel indrukwekkend vanwege de vele schrijnen, smalle steegjes in het oude dorp, mooie natuur, prachtige kersenbloesem en de 5 verdiepingen tellende pagoda.

Heilige tempels Japan

Itsukushima-schrijn en torii

Sandan-kyo Vallei

’s Avonds komen we aan in een klein dorpje, waar de bus maar net op de smalle wegen past, in de Sandan-kyo Vallei. Een mooi natuurgebied ten noordwesten van Hiroshima. Hier overnachtten we in, wat de reisorganisatie beschrijft als, een traditionele ryokan (Japans pension). Zo traditioneel vond ik het eerlijk gezegd niet. In elke kamer was een televisie en airconditioning te vinden en de badkamer voelde Westers aan, in ieder geval niet zoals je ryokan badkamers op het internet kan vinden. Wel was het een leuke ervaring en werd er uiteraard op een paar matjes op de vloer geslapen. Normaal gesproken ben ik een hele lichte slaper, daarom verbaasde het mij dat ik zó heerlijk had geslapen. Ze moesten me zelfs wakker maken voor het ontbijt omdat ik door m’n wekker heen was geslapen!

Na het ontbijt gingen maakten we een korte wandeling door een deel van de vallei. Ondanks dat het regende heb ik hier erg van genoten. Op je eigen tempo lopen, rustig om je heen kijken, van de natuur genieten en af en toe wat foto’s maken. Heerlijk om zo nu en dan te doen! Vanwege de regen was de rivier wat wilder. Prachtig om de kracht van water te zien!

Sandan kyo Vallei - rivier

Sandan-kyo Vallei – rivier

Hiroshima

We vervolgden de reis, naar Hiroshima. Denk dat iedereen wel weet wat zich daar tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft plaatsgevonden. Woorden schieten daar te kort voor. Het Hiroshima Peace Memorial Museum, het standbeeld van Sadako Sasaki omringt door vele gevouwen kraanvogels, de Eeuwige Vlam, het Vredesmonument en vele andere musea en monumenten zijn erg indrukwekkend om te zien en laten je niet ongeroerd. Elke dag trekken deze plekken nog enorm veel emotionele bezoekers aan, zowel Japanners als niet-Japanners.

Het Hiroshima Peace Memorial Museum

Het Hiroshima Peace Memorial Museum

Ondertussen heeft Hiroshima meer dan een miljoen inwoners en is er in de stad zelf niks meer te merken van de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog. Moet eerlijk zeggen dat ik de stad zelf niet zo interessant vond. Er is niet zo heel veel te doen. Al moet ik daar wel bij vermelden dat deze mening is gevormd op een dag dat het met bakken uit de hemel kwam in Hiroshima. De lokale specialiteit was ons avondeten, okonomiyaki (Japanse pannenkoek met verschillende toppings). Voordat ik op reis ging, keek ik hier al naar uit. Het was héérlijk!!

Naoshima

Na overnacht te hebben in Kurashiki ging ik met een deel van de groep naar het ‘kunsteiland’ Naoshima. Op het eiland zijn veel kunstwerken, veel musea voor hedendaagse kunst en zelfs een James Bond museum te vinden. Prijzen voor deze musea zijn wel wat aan de prijzige kant, zeker voor een reiziger die op zijn budget moet letten (ik dus). Het is een klein eiland, dus je kan alles in één dag bezichtigen als je dat zou willen. Maar dan moet je er wel een strak tempo in hebben zitten. Op het eiland hebben we ons alleen per fiets vervoerd, gehuurd bij de haven. Het is niet druk op het eiland en is o.a. daarom makkelijk te doen per fiets. Al met al een leuke ervaring en eens wat anders.

Naoshima Japan

Naoshima Japan

Kurashiki

Ons hotel was vlakbij de historische kanaalzone Bikan gevestigd. Vol met kleine grachtjes/kanaaltjes, oude houten huizen, restaurantjes, souvenirwinkeltjes, kersenbloesem en musea. Wij waren er op een zondag, vandaar dat we ook zo veel pas getrouwde stelletjes tegenkwamen. In Japan is het heel gebruikelijk om in traditionele klederdracht (of in ieder geval traditioneel achtig) te trouwen. Prachtig om te zien.

Getrouwd stelletje vaart door de grachtjes!

Getrouwd stelletje vaart door de grachtjes!

Net buiten het historische centrum vind je Ohashi House. Een familie huis uit 1796 wat wonder boven wonder nooit beschadigd is geraakt. Het is zeker de moeite waard om dit huis te bezoeken. Heel traditioneel met vele tatami’s (Japanse matten), bamboe, schuifdeuren en een open binnenruimte. Nergens een stoel te bekennen, zoals je mag verwachten in een traditioneel Japans huis. Erg prachtig om te zien hoe (rijke) Japanners vroeger leefden. Vrouwen kunnen als ze dat willen een kimono aangemeten krijgen en als je geluk hebt, mag je een echt samoerai zwaard vasthouden.

In de avond zijn we met de helft van de groep proberen te gaan uiteten in een klein Japans restaurantje. Proberen omdat de eigenaren ons totaal niet begrepen, wij de eigenaren niet en onze Japanse reisleider hadden we niet meegenomen! Op een gegeven moment kwam er iets op tafel. Toen een lange tijd niets. Vervolgens kreeg de helft iets te eten en de andere helft niet. Dit leverde grappige taferelen op en was erg leuk om mee te maken!

Ohashi House Japan

Himeji Castle

Himeji Castle

Dit UNESCO Werelderfgoed is erg indrukwekkend om te zien. Een groot wit kasteel boven op een heuvel omringt door mooie bomen en planten. Het kasteel dateert terug tot 1333. In de eeuwen daarna is het constant veranderd en uitgebreid. Het stadje Himeji is bijna compleet platgebombardeerd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Himeji Castle is gelukkig nooit geraakt, verwoest of afgebrand. Wat best wel een wonder is. Toen wij er waren was de vijfjarige restauratie net klaar. Dat was ook wel te zien, alles was spierwit en het hout was in topconditie. Je kan helemaal naar de top toe, wat iedereen doet. Het is dus dringen geblazen. In het kasteel zelf is niet veel te zien, wel heb je een prachtig uitzicht over de tuinen rond het kasteel en het stadje Himeji.

Osaka

Osaka, de tweede belangrijkste stad na Tokyo en de derde grootste stad qua inwonersaantallen na Tokyo en Yokohama, is een geweldige stad. Wat ik er nou zo geweldig aan vind, weet ik niet echt. Denk dat het voornamelijk door de hele atmosfeer komt. Er is wat voor iedereen: cultuur, traditie, modern, natuur, culinaire keuken, winkelstraten, pretparken etc. Het gekke is, dat het allemaal als één geheel aanvoelt. Persoonlijk vond ik de moderniteit het meest aansprekende van Osaka. Prachtige hoge gebouwen en dure boetieks zonder dat het allemaal te modern en te duur oogt.

Stad: Osaka in Japan

Stad: Osaka

Een letterlijk grote toeristische trekpleister is het Osaka Aquarium Kaiyukan, gevestigd in de haven van Osaka. Eén van de grootste aquaria ter wereld en één van de drie aquaria ter wereld die een walvishaai huisvest. Machtige beesten. Daarnaast zijn er veel prachtige vissen te zien, verschillende soorten kwallen, pinguïns, schildpadden, Mola mola (maanvis), Japanse reuzenkrabben en nog vele andere prachtige en indrukwekkende zee- en waterdieren.

Andere trekpleisters zijn de Umeda Sky Building (waar je een prachtig uitzicht hebt over een groot gedeelte van de stad), Osaka Castle (wat ik iets te modern vond vanwege de zichtbare lift aan de buitenkant), Shinsaibashi (voornaamste winkelgebied) en Amerika-mura (de Amerikaanse buurt). Daarnaast moet je Dōtonbori ’s avonds een keer hebben meegemaakt. De neonlampen, drukte en uitgaansplekken zijn echt fascinerend om doorheen te lopen.

Kyoto

Met meer dan 2000 tempels en schrijnen kan Kyoto toch wel gezien worden als het culturele centrum van Japan. Het is dan ook zowat onmogelijk om ze allemaal te bezoeken. Meestal wordt er een kleine selectie gemaakt van de belangrijkste en mooiste tempels en schrijnen. Ook door ons, aangezien we maar één georganiseerde dag in Kyoto hadden. Misschien is Kinkaku-ji wel de bekendste, de gouden tempel. Werkelijk prachtig! Bijna het hele gebouw is belegd met bladgoud. Zeer indrukwekkend met prachtige tuinen eromheen. Wat je ziet is eigenlijk niet zo oud. De originele tempel is in 1950 afgebrand na een zelfmoordpoging. Dit is een replica uit 1955. De bladgouden laag stamt uit 1987 en in 2003 is het dak volledig gerestaureerd. Voor mij doet dit toch wel enigszins afbreuk aan het idee dat je naar een oude heilige tempel kijkt. Maar ja, dat is voor iedereen anders.

Meer dan 2000 tempels in Kyoto

Meer dan 2000 tempels in Kyoto

De volgende tempel die we bezochten was de Ryōan-ji tempel van het Zen boeddhisme, met bijbehorende rotstuin (= Zentuin). Deze symbolische tuin is wat de Ryōan-ji tempel zo bekend maakt. De tuin bestaat uit 15 stenen, van verschillende grote, omringt door een zorgvuldig aangeharkte kiezeltuin. De stenen zijn zo neergelegd dat het onmogelijk is om alle stenen in één keer te zien, maakt niet uit vanuit welke positie. Je kan er maximaal 14 in één keer zien. Er wordt gezegd wanneer je verlichting bereikt, je dan pas de 15de steen kan zien. Het is mooi om te zien om hoe veel zorgvuldige aandacht er wordt besteed aan de onderhoud van de tuin.

Inbegrepen in de georganiseerde dag was een lunch in de Ritsumeikan University, één van de topuniversiteiten in Japan. De keuze was reuze en erg lekker. Je kon kiezen uit meer dan een dozijn verschillende hoofdgerechten en vele bijgerechten, die je ook zelf kon samenstellen. Voldoende drinken. En allemaal voor een relatief lage prijs. We zaten in de kantine tussen de studenten. De studenten lieten ons, ons ding doen en wij lieten hen hun ding doen. Voelde me weer helemaal student!

Voordat ik naar Japan vertrok, was er één ding dat ik per se wilde zien. Namelijk Fushimi Inari Taisha, de belangrijkste shintoschrijn toegewijd aan Inari. De god van de rijst. De Fushimi Inari Taisha is voornamelijk bekend door de duizenden rode torii’s die de schrijn vergezellen. De torii’s zijn dan ook de reden dat ik er zó graag naartoe wilde gaan. Het was werkelijk prachtig! Echt heel prachtig! Werd er zelfs een beetje emotioneel van, wat ik normaal nóóit heb. Vond het een eer dat ik daar mocht zijn en eronder door mocht lopen. Wat achteraf eigenlijk heel raar was, aangezien de torii’s door bedrijven en families gedoneerd zijn om Inari te eren en verder geen andere betekenis heeft. Misschien was dat wel het moment dat het echt tot mij doordrong dat ik voor 7 weken weg ben van huis om iets van de wereld te zien, voor zelfontwikkeling en hopelijk ideeën zal opdoen over de richting van mijn toekomst. Hoe dan ook, het was werkelijk schitterend en wil hier zeker nog een keer terug naartoe gaan!

Fushimi Inari Taisha

Fushimi Inari Taisha

De dag in Kyoto werd afgesloten met een bezoek aan de wijk Gion, de geisha wijk. De geisha’s zijn er om anderen te plezieren, voor namelijk mannen. Geisha’s zijn geen prostituees, maar gezelschapsdames. Er zijn nog maar weinig geisha’s over in Japan, minder dan 1000. In Kyoto schijnen er nog rond de 150 te zijn. Ze zijn echte trekpleisters voor toeristen, dat is dan ook meteen de reden waarom je ze bijna niet ziet op straat. Geisha’s willen niet gefotografeerd of gefilmd worden zonder toestemming. Ik heb een glimp opgevangen van twee geisha’s. Daarna niks meer van ze vernomen. Helaas, maar erg begrijpelijk.

Nara

In de ochtend vertrokken we met de trein vanuit Osaka, via Kyoto, naar Nara. Van 710 tot 794 was Nara de hoofdstad van Japan. Er is zelfs nog een Boeddhistisch tempelcomplex overgebleven uit deze periode. Tōdai-ji, de trekpleister van Nara. De funderingen van deze tempel zijn in 728 gelegd. Na vele renovaties en brandstichtingen, stamt de tempel zoals wij die nu kennen uit 1709. Het complex bevat, tot kort het grootste houten gebouw ter wereld, de hal van de Grote Boeddha. Deze hal huisvest het grootste bronzen Boeddhabeeld van Japan (ruim 15 meter hoog) en het grootste bronzenbeeld ter wereld van de Boeddha Vairocana, genaamd Daibutsu in Japan. Een leuke ‘attractie’ in de hal is een 20 meter hoge pilaar met een gat erin. Dit gat schijnt dezelfde grootte te hebben als het neusgat van het bronzen Daibutsu beeld. Er wordt gezegd dat degenen die door deze opening heen kunnen kruipen, verlichting zullen beleven in hun volgende leven. Dat is mooi, want ik paste er (net) doorheen! Als enigste man van onze groep!

Tempel in Nara

Daibutsuden in Nara

Er zijn nog vele andere tempels en schrijnen te vinden in Nara, maar vanwege de hevige regenval (alweer) had ik alleen nog de Kasuga Taisha bezocht, een shintoschrijn. Vooral bekend vanwege de vele hangende bronzen lantaarns en de stenen lantaarns, allen gedoneerd door gelovigen. Echt een prachtig gezicht om al die lantaarns bij elkaar te zien staan. Ze worden maar twee keer per jaar aangestoken, tijdens Setsubun Mantoro, begin februari, en Obon Mantoro, midden augustus.

Kasuga Taisha

Kasuga Taisha

Sagano Bamboo Forest

Vanuit Nara gingen we weer terug naar Kyoto, naar de wijk Arashiyama. Deze wijk ligt aan de westelijke kant van Kyoto, tegen de bergen aan. Verspreid over de bergen kan je prachtige sakura zien. Als je er het juiste moment bent, schijnt de berg zowat helemaal roze gekleurd te zijn. Helaas waren wij er aan het einde van het kersenbloesemseizoen en waren de meeste blaadjes al van de bomen gevallen.

Sagano Bamboo Forest

Sagano Bamboo Forest

Nadat we eerder over de oude Togetsukyo Bridge heen liepen, gingen we door naar het Sagano Bamboo Forest. Op het moment dat wij aankwamen, stopte het met regenen en begon de zon lichtjes door de torenhoge bamboe te schijnen. Toen ook nog de wind zachtjes ging waaien, begon de muziek te spelen. Een prachtig geluid om de wind tegen al die holle bamboestammen te horen klappen. Zeer mooie ervaring.

Osaka – Tokyo

De volgende ochtend vertrekken we naar Tokyo. Het merendeel van de groep gaat met de Shinkansen, de Japanse hogesnelheidstrein. Maar ik heb er voor gekozen om met de bus te gaan. Duurt wel aanzienlijk langer, 8-9 uur in plaats van 1,5-2 uur. Het is wel stukken goedkoper. De voornaamste reden voor deze keuze, was dat ik 6 overnachtingen in Tokyo had bijgeboekt om de dagen tot mijn volgende reis in China te overbruggen. Hierdoor had ik niet de drang om zo vroeg mogelijk in Tokyo te zijn. De rest van de groep had namelijk máár 2 overnachtingen. En van wat ik van te voren had opgezocht, zijn tweeëneenhalve dag in Tokyo véél, maar dan ook echt véél te weinig! Het is niet voor niets de grootste metropool ter wereld met meer dan 37 miljoen inwoners!

De bus vertrok rond elf uur ‘s ochtend. Het deel dat met de Shinkansen ging was al een paar uur eerder vertrokken en waarschijnlijk al aangekomen in Tokyo. Bij vertrek regende het al, tijdens de reis regende het hard en bij aankomst was het nog steeds aan het regenen. Dat was nog niet eens het ergste, eigenlijk wel prima omdat je toch aan het reizen bent. Liever regen tijdens het reizen dan regen tijdens sightseeing. Nee, het ergste waren de zitplekken! Zo krap! Met 1 meter 83 heb ik voor een Nederlander een gemiddelde lengte, maar voor een Japanner is dat enorm. Daar is de bus indeling gewoon niet voor gemaakt. Proberen te slapen lukt dan al niet meer, buiten was alles grijs en nat, dus naar buiten kijken doe je ook niet. Het was druk op de weg, waardoor de reis in totaal meer dan 9 uur duurde en bij aankomst was het al pikkedonker. Nou ja… op alle stadsverlichting na dan. Van Mount Fuji hebben we onderweg ook niks gezien. Om 9 uur ‘s avonds kwamen aan bij het hotel. Ben maar om de hoek een curry gaan eten en daarna gelijk naar bed. Volgende keer toch maar wel met de Shinkansen…

Tokyo

Zoals eerder vermeld, is Tokyo enorm. Maar het centrum, waar de meeste toeristische trekpleisters zijn, is relatief compact. Alles is goed, goedkoop en snel bereikbaar per metro en per trein. Wel wordt er aangeraden niet tijdens de spitsuren te reizen vanwege de enorme drukte. Overdag vond ik het eerlijk gezegd op straat niet zo druk. Het was nog wel druk, maar minder druk dan ik had verwacht in een enorme miljoenenstad. In totaal was ik 7 dagen in Tokyo. Volop tijd om veel te zien en te doen, maar nog echt te weinig om alles te zien en te doen. Tokyo is verdeeld in 23 speciale gebieden. Al deze gebieden hebben weer hun wijken. Die wijken hebben weer speciale plekken, etc. Ik zal een korte beschrijving geven van alle gebieden en wijken die ik heb bezocht.

Akihabara

Akihabara, ook wel bekend als het nerd- of mangadistrict, is een begrip onder liefhebbers van Japanse animatieseries, stripboeken en elektronica. Enorm veel winkels vol met stripboeken over de meest uiteenlopende verhaallijnen, poppetjes in van verschillende grote van de favoriete karakters en nog vele andere dingen die met manga’s te maken hebben. Leuk om eens naar binnen te lopen en je ogen uit te kijken. Op een zondag kan je in Akihabara ook veel cosplay tegenkomen onder de met neonreclame verlichte straten. Mensen kleden zich dan als hun favoriete karakters uit manga’s, animatieseries of computerspellen. Ik was er op een regenachtige maandag en heb het helaas dus niet gezien. Sommige reisgenoten waren er wel op een zondag en die vonden het geweldig om eens een keer in het echt te zien.

Ook leuk om te doen is om een Maid Café te bezoeken. Waar de bediening gekleed is als een Frans kamermeisje, een maid. Ja, dit is een ding in Japan. Waarom? Geen idee. Ik moet zeggen, het is echt héél leuk om hier naartoe te gaan! Héél gezellig! Is wel beetje prijzig, maar iedereen is in een hele vrolijke bui, als je eten besteld wordt het geserveerd in de vorm van een hond, konijn, kat, etc. In je koffie wordt met chocoladesaus of machasaus (groene thee smaak) een vormpje of afbeelding naar wens gegraveerd. De bediening doet schattig en praat schattig. Na afloop mag je op de foto met je favoriete maid waarbij je bijvoorbeeld pluche kattenoren op kan doen en pluche konijnenpootjes aan kan trekken. Grappige en/of schattige pose. En voilà, je polaroid is klaar om te mee te nemen! Het klinkt heel kinderachtig, en dat is het ook. Maar ó zo leuk! Voor degenen die het zich afvragen: Nee, het is niet seksistisch. Daar zijn ook strikte regels voor om het zo te houden.

Asakusa

Dit district is één van de oudste gebieden van Tokyo. Vooral bekend vanwege de boeddhistische tempel, Sensō-ji. Een heuse trekpleister. Mijn eerste hotel in Tokyo was hier vlakbij gevestigd en het was eigenlijk altijd vol met toeristen bij de tempel. Dus als je niet van de drukte houdt, wees er dan vroeg bij. Die drukte komt niet alleen door de tempel, maar ook vanwege de aansluitende bekende winkelstraat Nakamise. Vol met traditionele Japanse souvenirs en lekkernijen.

Asakusa Japan

Nakamise met uitzicht op Hōzōmon in Asakusa

Aan het begin van de winkelstraat is de Kaminarimon te vinden. De buitenste van twee grote poorten. De binnenste poort is de Hōzōmon. Beide poorten bevatten een twee standbeelden en enorme lantaarns. Een mooi en indrukwekkend gezicht. De poorten leiden samen met de winkelstraat naar de Sensō-ji.

Ook zijn er in Asakusa de meeste geisha’s van heel Tokyo te vinden. Nog ongeveer 45. Daarnaast ligt er vlak naast de Sensō-ji een attractiepark, Hanayashiki. Daterend uit 1853 toen het als bloementuin begon en onder andere de oudste achtbaan van Japan heeft, uit 1952.

Chiyoda

Van de 23 speciale gebieden in Tokyo is Chiyoda de minst bevolkte. Dit komt o.a. door het Japanse keizerlijke paleis, Kōkyo, dat 12% inneemt van de totale oppervlakte. Wie het keizerlijke paleis wilt bezoeken, zal minimaal een maand van te voren, gratis, moeten reserveren via de website van het paleis. Op de eerste dag van de maand worden de reserveringen geopend voor de volgende maand.

Ik was heel enthousiast om Kōkyo te gaan bezoeken. Achteraf misschien wel iets te enthousiast, het viel namelijk best tegen. Was al mijn camera vergeten mee te nemen en het regende weer voor de zoveelste keer. Uiteindelijk was dat niet de reden waarom het tegenviel. De reden was dat je bijna niets bijzonders ziet. Logisch dat je niet de gebouwen in mag en ook logisch dat je de keizerlijke familie niet zult zien, maar van de buitenkant stelt het niet veel voor. Als je aan een willekeurig iemand vraagt om een paleis te tekenen, zal die waarschijnlijk een groots gebouw tekenen met torens en allerlei andere dingen. Kōkyo is precies het tegenovergestelde. Geen groots gebouw, geen torens. Het is een plat vierkant gebouw met maar een paar verdiepingen. Op zich wel mooi, maar niet wat ik er van had verwacht. Had meer zoiets verwacht als Himeji Castle en Osaka Castle. Als je geen (hoge) verwachtingen hebt, is het wel het bezoeken waard.

Wat wel het bezoeken waard is en voor iedereen toegankelijk zijn de keizerlijke East Gardens. Opgedeeld in kleinere tuinen. De East Gardens zijn mooie tuinen met een grote verscheidenheid aan bloemen en planten.

Een paar andere bezienswaardigheden in Chiyoda zijn: Hibiya Park, Tokyo Station, National Museum of Modern Art en Yasukuni Jinja, een schrijn.

Harajuku

Harajuku is misschien wel de meeste bekende plek in Tokyo onder jongeren. Het Mekka voor de fashionista’s en andere jeugdculturen. Loop op een willekeurige zondag door Takeshita Dori en je zult geheid jongeren tegenkomen die er een aparte en eigenzinnige kledingstijl op na houden. In deze straat kom je dan ook veel kledingwinkels tegen die zich hebben gericht op deze doelgroep. Ook kan je er heerlijke crêpes vinden die met van alles en nog wat gevuld zijn. Zeker een aanrader.

Voor de wat rijkere, en vaak iets oudere, mensen is er Omotesando. De Champs-Élysées van Tokyo. Hier zijn onder andere Tokyu Plaza en Omotesando Hills te vinden, twee grote winkelcomplexen. Daarnaast zijn er ook vele dure en bekende merken te vinden (Louis Vuitton, Dior, Hugo Boss, Burberry, etc.) die ieder gevestigd zijn in een architectonisch hoogstandje. En voor de autoliefhebbers, in een zijstraat is het Audi Forum Tokyo te vinden.

Winkelcentrum in Harajuku

Ingang Tokyo Plaza in Harajuku

Aan de andere kant van het station zijn Yoyogi Park en de Meiji Shrine te vinden. Twee mooie plekken om even tot rust te komen en weg te zijn van alle drukte en hectiek. Als je niet weet dat je middenin de grootste stad ter wereld bent, zou je het ook niet merken.

Harajuku

De torii naar de Meiji Shrine

Ikebukuro

Dit district, in het noordwesten van Tokyo, is net zoals Akihabara een entertainment district, maar naar mijn mening wel in mindere mate en een stuk minder opvallend. De entertainment in Ikebukuro richt zich meer vrouwen. Verwacht dan ook dat de manga’s, anime en cosplay die hier te vinden zijn meer gericht zijn op vrouwen. Er zijn zelfs butler cafés, oftewel de mannelijke versie van een maid café.

Winkel in Ikebukuro

Pokémon Center Mega Tokyo in Ikebukuro

De hoofdattractie, om het zo maar te noemen, in Ikebukuro is Sunshine City. Op een paar minuten loopafstand van Ikebukuro Station. Ze omschrijven het als een stad in een stad. Dat gevoel krijg je ook echt als je binnenin bent. Binnenin zijn vele winkels en restaurants te vinden. Het Sunshine Aquarium, een planetarium, een museum en zelfs twee indoor themaparken. Namelijk Namja Town en J-World Tokyo. Allebei van Namco, de makers van onder andere de videospellen Pac-Man en Tekken. J-World Tokyo is vooral gebaseerd op populaire manga series als Dragonball Z, Naruto en One Piece. Maar wat ik het meeste geweldige vond in Sunshine City is Pokémon Center Mega Tokyo. Een enorme winkel vol met Pokémon merchandise, die vaak alleen in deze winkel te vinden zijn. Van stickers tot knuffels en van kookgerei tot kleine figuurtjes en eten. Ja, alles wat je maar kan bedenken. Het is zelfs zo dat als jij je Nintendo 2DS of 3DS mee naar binnen neemt met één van de nieuwere spellen, dan kan je speciale Pokémon en/of items toegestuurd krijgen. Als iemand die eigenlijk met Pokémon is opgegroeid, was het echt geweldig, ik voelde me gelijk weer kind! Ook al ben je totaal geen fan, zal het zeker de moeite waard zijn!

Als je geïnteresseerd bent in Japan, zal je vast al wel weten dat Kit Kat er enorm populair is. Zelfs het best verkochte snoepgoed in Japan! Ook zal je dan wel weten dat er enorm veel verschillende (lees: aparte) smaken en gelimiteerde edities zijn. Een kleine selectie: paarse aardappel, worteltaart, pompoenpudding, wasabi, gember, rode bonen, aardbei met maple syrup, cheesecake, citrus, appel. En echt nog véél en véél meer. Vaak zijn de smaken ook alleen verkrijgbaar in bepaalde gebieden, steden of winkels. Waarom is Kit Kat zo populair in Japan? Dat heeft te maken met de naam, aangezien de Japanse vertaling erg lijkt op de Japanse woorden ‘kitto katsu’, wat vrij vertaald ‘je zal zeker winnen’ betekent of voor studenten ‘je zal zeker slagen’. Maar let wel op, ‘kitto katsu’ is meervoud. In enkelvoud is het ‘kitto katto’, wat ‘je zal niet slagen’ betekent. Eet dus altijd minimaal twee Kit Kat repen!

Wat heeft dit met Ikebukuro te maken? Nou, in het Seibu warenhuis naast Ikebukuro Station is namelijk de allereerste Kit Kat Chocolatery gevestigd, een kleine boetiek! In Tokyo en door heel Japan zijn meerdere boetieks te vinden. Bij allen wordt de geschiedenis van Kit Kat in het kort tentoongesteld. Ook verkopen deze boetieks speciale edities die na een bepaalde tijd vervangen worden door andere speciale edities.

Nakano

In Nakano heb je Nakano Broadway. Een soort Akihabara in het klein. In de bovenste verdiepingen zijn er veel tweedehands souvenirwinkeltjes te vinden met allerlei kleine poppetjes van je favoriete anime. In de kelder zijn handlezers, astrologen, speciale masseurs, etc. te vinden.

Rond Nakano Broadway zijn veel izakaya’s en ticket restaurants te vinden. Een ticket restaurant is naar mijn mening een soort luxere Febo. Bij de ingang staat een ticketmachine, je drukt in wat je wilt eten. Na betaling krijg je één of meerdere tickets, levert die bij de koks of bediening in, je kiest een plek om te zetten en een paar minuten later wordt je eten gebracht. Simpele gerechten en smaakt ook nog best goed. Prachtig concept. Houd er wel rekening mee dat vele ticketmachines alleen in het Japans zijn.

Nog meer winkels!

Souvenirwinkeltje in Nakano Broadway

Odaiba

Odaiba is een modern en groot kunstmatig eiland in de baai van Tokyo. In Nederland kwam ik erachter dat hier het Motor Sport Japan 2015 Festival werd gehouden in de periode dat ik er was. Ik, een groot auto en vooral autosport liefhebber, moest hier uiteraard naartoe. Na al die jaren Japanse autosport op internet en televisie gezien te hebben, kon ik eindelijk de auto’s en sommige coureurs in het echt gezien. Van Formule 1 auto’s tot toerwagens, van langeafstandsracerij prototypes tot Dakar-rally vrachtwagens en van driftauto’s tot elektrische heuvelklim gevaartes. Alles was aanwezig. Echt een geweldige dag!!

 Van Formule 1 auto’s tot toerwagens, van langeafstandsracerij prototypes tot Dakar-rally vrachtwagens

Van Formule 1 auto’s tot toerwagens, van langeafstandsracerij prototypes tot Dakar-rally vrachtwagens

Buiten festivals en shows om is er nog veel meer te doen in Odaiba. Er zijn veel grote winkelcentra te vinden met de meest luxe kledingmerken. Er is zelfs een winkelcentrum, Venus Fort, dat van binnen op Venetië probeert te lijken! Er is Megaweb (een gebouw dat wordt gebruikt als een Toyota museum en exhibitie voor hedendaagse Toyota’s), Rainbow Bridge, Fuji Television studio, Daikanransha (’s werelds grootste reuzenrad na de London Eye), Gundam Front Tokyo inclusief 18 meter hoog Gundam beeld (Gundam is onderdeel van een Japanse animatie serie), een replica van de Statue of Liberty en nog véél meer!

Gundam: Karakter van een Japanse Animatieserie

Gundam: karakter van een Japanse animatieserie

Roppongi

Als je als buitenlander eens lekker wilt gaan stappen, dan ga je zeer waarschijnlijk naar een bar, club, restaurant, etc. in Roppongi. Is ook niet zo gek dat hier zo veel uitgaansgelegenheden voor buitenlanders te vinden zijn, aangezien er in Roppongi veel ambassades en dure hotels zijn gevestigd. Dit gebied is over het algemeen één van de rijkere gebieden. Wat ook overduidelijk te merken is aan onder andere de prachtige dure auto’s en dealers van onder andere Ferrari, de kleding van mensen, hoofdkantoren van grote merken en de twee enorme winkelcentra Roppongi Hills en Tokyo Midtown.

Roppongi in Japan

Roppongi in Japan

Als toerist met weinig geld is het een leuk gebied om in rond te lopen. Ook kan je naar het National Art Center Tokyo, het grootste museum in Japan. Of ga naar het Mori Art Museum, gevestigd in de bovenste verdiepingen van het 238 meter hoge Mori Tower in Roppongi Hills. Als je er dan toch bent, kan je ook net zo gaat naar het observatiedek toe (Tokyo City View), waar je een prachtig uitzicht kan hebben over de Tokyo Tower en de rest van Tokyo. Het Mori Art Museum, met zijn moderne kunst, was één van de weinige musea waar ik graag naartoe wilde gaan. Helaas waren ze net met een drieweekse renovatie bezig. Volgende keer beter!

Een grappige bezienswaardigheid bij Roppongi Hills is de spin Maman! Een enorm bronzen beeld van de Franse kunstenares Louise Bourgeois. Als je er recht onder staat en omhoog kijkt, kan je, als je goed telt, 26 marmeren eieren tellen!

Shiba & Shiba Park

Net zoals Roppongi, zijn Shiba en Shiba Park (of Shiba Kōen) districten in de speciale wijk Minato. Shiba Park is één van de favoriete plekken voor filmopnames in Japan. Dit heeft alles te maken met het uitzicht dat het park biedt op de Tokyo Tower. Meteen zie je al dat de Tokyo Tower gebaseerd is op die ene beroemde toren in Parijs. Als je iets nauwkeuriger kijkt, zie je dat de Tokyo Tower maar liefst 13 meter langer is dan de Eiffeltoren. Van 1958 tot de opening van de Tokyo Skytree in 2012, was de Tokyo Tower, met een lengte van 332,9 meter, het hoogste gebouw in Japan.

Tokyo Tower!

Tokyo Tower!

Foot town, een 4 verdiepingen tellende ‘stad’ aan de voet van de toren, bevat een hoog aantal toeristische attracties. Onder andere een aquarium, een wassenbeeldenmuseum en een Guinness Book of World Records museum. Maar ook One Piece Tower, een overdekt themapark.

Pal naast de toren, ligt de boeddhistische tempel Zōjō-ji in het Shiba district. De originele tempel stamt uit 1393 en is in 1598 verplaatst naar de huidige locatie. Helaas is ook bij deze tempel vanwege vele branden, aardbevingen en oorlogen niks meer origineel, op de hoofdingang, Sangedatsumon, na.

Shibuya

Naast Harajuku is Shibuya ook één van de plekken voor de Japanse jeugdculturen. Niet geheel toevallig liggen deze twee buurten naast elkaar. Over het algemeen wordt er met Shibuya het winkelgebied rondom Shibuya Station bedoeld. Als je daar bent, is het ook goed te zien waarom. Overal waar je kijkt zie je winkels, warenhuizen, restaurants, reclameborden en neonverlichting.

Shibuya

Shibuya Crossing

Maakt niet uit rond welk tijdstip je hier bent, het is er altijd druk. Niet zo gek dat hier dan ook de drukste oversteekplaats voor voetgangers ter wereld is te vinden, Shibuya Crossing. Ik, als ‘lange’ Nederlander, kon gemakkelijk over alle hoofden heen kijken om te kijken waar ik naartoe moest. Als je een kleiner postuur hebt… SUCCES!! Je zal heus niet de eerste zijn die heel ergens anders terechtkomt zonder dat je het door hebt! Prachtige ervaring! Wil je het van een hoger standpunt zien? Probeer dan een plaats te bemachtigen aan het raam in de aanliggende Starbucks. Wat nog knap lastig kan zijn. Ook niet zo gek dat deze Starbucks één van de drukste Starbucks ter wereld is.

Aan de station kant van Shibuya Crossing is het bekende standbeeld van de hond Hachikō te vinden. Het verhaal achter deze hond is wat dit standbeeld bijzonder komt. Hachikō was het huisdier van  Hidesaburō Ueno, een professor aan de Universiteit van Tokyo. Aan het einde elke lange werkdag werd Professor Ueno opgewacht door zijn trouwe hond Hachikō vlakbij Shibuya Station. Totdat de professor op een dag in mei 1925 niet meer terug kwam. Hij bleek aan een hersenbloeding te zijn overleden. 9 jaar, 9 maanden en 15 dagen lang bleef Hachikō terugkeren naar dezelfde plek om zijn baas te kunnen vergezellen. Hij kwam elke keer precies aanlopen op het moment dat de trein, waar de professor altijd inzat, zou arriveren. Uiteraard werd de trouwe hond na verloop van tijd herkend en in 1932 besloot een student Hachikō te volgen naar zijn huis, naar de vrouw van zijn baas. Daar leerde de student over het verhaal achter Hachikō. Dit verhaal werd opgepakt door de lokale media. Wat uiteindelijk resulteerde in nationale bekendheid. Helaas overleed Hachikō op 8 maart 1935. Maar heeft nog wel de onthulling van zijn standbeeld in 1934 meegemaakt. Dit verhaal wordt gebruikt om Japanse kinderen te leren over trouw en loyaliteit. Twee eigenschappen die zeer belangrijk zijn in de Japanse cultuur.

Voor stelletjes, singles en geïnteresseerden is er Dōgenzaka, ook wel bekend onder Love Hotel Hill. De naam zegt al precies wat het is. Waar je kamers kan boeken van 2 tot 3 uur om te ‘rusten’ tot en met kamers voor een hele dag en nacht om te ‘slapen’. Je kan wel bedenken waarvoor deze hotels voornamelijk gebruikt worden. Maar als je ergens laat in de avond rondloopt in Tokyo en je hebt nog geen slaapplaats bemachtigd, dan kan één van deze hotels een goede uitkomst bieden. De kamers schijnen namelijk heel schoon, netjes en keurig ingericht te zijn en van alle (moderne) gemakken voorzien.

Shinjuku

Shinjuku is een zeer belangrijk zaken- en bestuurscentrum van Tokyo. Daarnaast zijn er ook veel entertainment en winkelgelegenheden te vinden. Helaas heb ik bijna geen tijd in Shinjuku besteed, had er kortweg te weinig tijd voor. Wel heb ik met de groep het Tokyo Metropolitan Government Building bezocht. Zoals de naam al doet vermoeden, is hierin het prefectuurbestuur gevestigd. Dit gebouw bevindt zich in de wijk Nishi-Shinjuku, de wijk met de meeste wolkenkrabbers van Tokyo. Wat vanuit het gratis observatie platform (45ste verdieping) mooi is om te zien.

Als je bepaalde interesses hebt, zijn de volgende bezienswaardigheden en buurten de moeite waard. Shin-Ōkubo is dé Koreaanse buurt in Tokyo, waar je de authentieke Koreaanse cultuur kunt beleven. Japanese Sword Museum, spreekt voor zich. Shinjuku Gyoen National Garden, een groot park met vele bijzondere planten en prachtige plekken. Ook zeer populair tijdens de bloesemperiode. Kabukichō, de rosse buurt. Shinjuku Ni-chōme, dé plek voor de Japanse LGBT gemeenschap met de grootste concentratie gay bars ter wereld. Kagurazaka, vroeger een geisha buurt, nu is er een grote Franse gemeenschap te vinden en is het één van dé plekken om te genieten van de Japanse keuken.

Sumida

Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat er in Sumida is te doen. Hier is de Asahi Beer Hall te vinden, het aparte vormgegeven hoofdkwartier van Asahi (bier). De enige reden dat ik Sumida bezocht, is vanwege de Tokyo Skytree. Geopend in 2012, met een hoogte van 634 meter de hoogste losstaande toren ter wereld. Bijna overal zichtbaar in Tokyo en in de avond gekleurd in blauw of paars. Zeker een mooie opvallende verschijning. Zoals de meeste torens, is de Tokyo Skytree voornamelijk een zendmast, maar dient ook als restaurant en uitkijktoren. Het hoogste punt waar je als bezoeker kunt komen is 451,2 meter. Op een heldere dag heb je dan een prachtig uitzicht over heel Tokyo en zou je zelfs Mount Fuji en Mount Tsukuba kunnen zien. Ook in het donker is het prachtig om naar buiten te kijken. Overal waar je kijkt zie je dan de lichten van deze enorme stad. Wat ik zelf wel een grappig moment vond, is dat ik op een gegeven moment de hoogste persoon in Tokyo was. Op 453,04 meter hoogte om precies te zijn. De andere mensen in het hoogste uitkijkpunt waren namelijk niet zo lang als ik.

Tokyo Skytree

Tokyo Skytree

Het gebied rondom de toren, noemen ze Tokyo Skytree Town. Onder en rond de toren zijn vele restaurants en winkelcentra te vinden. Zelfs een postmuseum en een aquarium!

Ueno

Mijn tweede hotel in Tokyo was gevestigd in Ueno. Dit speciale gebied is één van de meeste centraal gelegen gebieden in Tokyo en bevat ook één van de grotere en belangrijkere stations van de stad. Naast het station ligt Ueno Park, het grootste park van Tokyo. In het park liggen een aantal beekjes (met enorme vissen), een aantal Boeddhistische tempels, belangrijke musea zoals de Tokyo National Museum, de National Museum for Western Art, de Tokyo Metropolitan Art Museum en de National Science Museum. Ook is in het park Ueno Zoo te vinden, bekend om zijn reuzenpanda. Verder zijn hier vele kersenbloesembomen te vinden en is het één van de mooiste plekken in Tokyo om deze te bezichtigen en een hanami te houden. Moet eerlijk zeggen dat ik weinig tijd heb besteed in dit park. De sakura was al bijna verdwenen, reuzenpanda’s ging ik in China al zien en met musea heb ik niet zo veel. Voor mensen die hier wel van houden, is Ueno Park zeker een aanrader!

Een ander hoogtepunt in Ueno is Ameyoko, de korte term voor Ameya-Yokochō, wat ‘snoepwinkel steeg’ betekent. Ameyoko is een openluchtmarkt pal naast, en vaak onder, de spoorlijn. Vroeger was dit net na de Tweede Wereldoorlog een zwarte markt waar veel Amerikaanse producten verkrijgbaar waren. Nu is er van alles te krijgen. Cosmetica, fruit, specerijen, etc. en inderdaad ook snoep.

Dit speciale gebied is niet één van de rijkere gebieden. Rondom het station en in het park zijn dan ook een aantal zwervers te vinden. Eén van de twee plekken in Japan waar ik zwervers ben tegengekomen. De andere plek is in de buurt van het overheidsgebouw in het speciale gebied Shinjuku. Maak je geen zorgen dat de zwervers iets van je willen. Ik ben er meerdere keren per dag, tijdens verschillende dagdelen, langsgelopen en ben niet door ze benaderd, aangekeken of wat dan ook.

 

Ik in Japan - Einde van mijn mooie reis door Japan

Ik in Japan – Einde van mijn mooie reis door Japan

Afsluitend

Mijn drie weken durende reis door Japan is er één om nooit meer te vergeten. In één woord: GEWELDIG!! Van de vriendelijkheid van de mensen tot schoonheid van de natuur. In Japan is er voor iedereen wel wat te vinden, Japan heeft werkelijk alles! Ik ben er verliefd op geworden en voelde mij er op een gegeven moment zelfs thuis. De vraag is dan ook niet of ik terugga, maar wanneer ik terugga?! En wanneer de tijd daar is, ben ik van plan om ook het gedeelte noordelijk van Tokyo te bezoeken. Aangezien dat ook prachtig schijnt te zijn.

Gastblogger / Auteur: Thom de Bruijn

Heeft Japan je interesse gewekt? Bekijk dan eens de website Tokyo.nl voor een prachtige vakantie naar Japan!”

Ook een keertje naar het indrukwekkende Japan?

Bekijk de mogelijkheden en maak ook die droomreis door Japan.


Dit vind je misschien ook leuk:

Gastblogger
Deze blog is geschreven door:
Gastblogs worden geschreven door bloggers en reizigers. Wil je graag een reisverhaal delen met een grote groep reisliefhebbers, schrijf dan een gastblog. Neem voor de mogelijkheden contact met ons op!

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *