De Kilimanjaro is niet het paradijs op aarde

Gepubliceerd: 28 apr 2015 | Foto: De Kilimanjaro is niet het paradijs op aarde

De Kilimanjaro in Tanzania staat op de bucketlist van ontelbare reizigers ter wereld, en zo ook op de mijne 10 jaar geleden. Vandaag kijk ik meewarig terug op mijn calvarietocht naar “Afrika’s dak”, en som 5 argumenten op waarom je beter een andere vulkaan uitkiest voor een leuke wandeltocht.

1. Simpelweg teveel homo turisticus

365 dagen per jaar slingert een kleurrijke stoet met homo turisticus zich over de flanken van de “schitterende berg”, 40.000 per jaar. Daaronder vinden we gewone mensen die eens iets speciaals willen doen, maar ook recordjagers en benefietstappers. Een Italiaan stormde de Kili op en af in 5 uur en een rolstoelgebruiker deed hetzelfde al rollend in 9 dagen. Een 87-jarige Fransman trekkebeende de Kili op en naar verluidt ook een Kempenaar met alleen zijn onderbroek en schoenen aan. Daarnaast zag de Kili talloze transplantie-, kanker-, diabetes en astmapatiënten passeren en zelfs profesionnele wielrenners als Contador en Sagan. Om maar te zeggen: alleen ben je er niet, en “uniek” is de expeditie niet. Stilte is een schaars goed. Dagelijks weerklinkt er een kakafonie van rammelende potten en pannen, kakelende kippen, mekkerende geiten, lawaaierige radio’s en roepende, zingende en vloekende mensen. 

2. De vuilste toiletten ter wereld

Een mens produceert 150 gram uitwerpselen per dag. De gemiddelde toerist – 40.000 per jaar aldus – verblijft 5 dagen op de Kili. Dat maakt 30 ton menselijk mest per jaar. De kleine houten barrakjes zijn niet opgewassen tegen deze megahoop: enorme drolpiramides wachten tussen vier planken op de walgende homo turisticus. Gevolg is dat die verkiezen om hun faeces te lozen in de vrije natuur. Zo wapperen slierten WC-papier tussen de lage begroeiing van de Kili en vermengt een kwalijke geur zich met de dichte mist. Homo sapiens scheidt ook overmatig zweet af. Maar er is nauwelijks water. Wassen is er dan ook niet bij, hooguit wat geklooi met een onwelriekend washandje in een kleine plastiekbak. Sommige tourgroepen nemen dragers onder de arm die dan badkamers en chemische toiletten mee zeulen. Heel avontuurlijk.

3. Dragers geven een knagend gevoel

De Kilimanjaro is een inkomstenbron voor de verarmde mensen die leven op en rond Kilimanjaro. Maar het enige contact tussen homo turisticus en de lokale bevolking zijn de dragers. Het zijn vaak jonge gasten zonder opleiding, werklozen, verarmde boeren.  Mijn drager had erbarmelijk schoeisel aan, oude baskets met gaten en afgesleten zool. Zien hoe die mannen met tientallen kilo’s op hun rug de bagageloze toeristen voorbij stuiven als miep miep road runner coyote voorbij vliegt: het voelt niet goed. Zeker als je weet dat ze voor de hijgende toeristen moeten zijn om tenten op te zetten, te koken, en zij evengoed gevoelig zijn voor hoogteziekte. Ik herinner mij ook goed hoe alle dragers in de keukentent moesten slapen, en dus altijd afhingen van het slaaptijdstip van de toeristen. En dan spreken we niet over de talloze klachten over hun loon en rechtzekerheid en inhalerige touroperators en gidsen die fooien van meelijhebbende toeristen achterhouden. 

4. Aanslag op de fysieke en mentale gezondheid

Toeristen zeuren zich te pletter over hoogteziekte, diamox (het middel er tegen), hoofdpijn en de vraag of de top al dan niet gehaald zal worden. De Kili weegt mentaal op mensen. Volgens touroperators worden de inspanningen beloond met prachtige zichten. Ik ga niet ontkennen dat de zichten op de Kili top zijn. Maar een mens sleurt nu ook eenmaal zijn vermoeid lichaam mee. Hoe hoger je komt, hoe mooier het panorama, maar hoe minder je er van ziet. Eenmaal over de 3000 meter opent de natuur immers haar shock en awe strategie: die gele brandbal gooit UV-straling in de strijd, de wind roept miljoenen zandkorrels op om ogen te verblinden. De lucht is ijl. De ademhaling stokt. Overdag draait moeder Natuur de temperatuur van de oven open, ’s nachts gaat de  thermostaat 10 graden onder nul. Homo turisticus is moe, en kijkt nog enkel naar de tippen van zijn goretex schoenen, mooie zichten ten spijt.

5. Hoogtepunt waarvan niet te genieten valt

Staan op het dak van Afrika: dat is het orgasme van de Kilimanjarotrekker. Voor de “toppoging” moet homo turisticus om 23:00 uit de veren. Het doel is om tegen 5 u ’s ochtends Uhuru Peak te bereiken op 5.895 meter. Eerst steken we pannenkoeken, eieren en polentapap achter de kiezen. Daarna schrijden we de stikdonkere nacht in. Voeten zakken in losliggend grind. Terwijl mijn vingertoppen en neus afvriezen staat mijn thermisch ondergoed in het zweet. Na een uur of drie denk ik aan niks meer, alleen het gewicht van mijn voeten bij iedere stap en mijn schurende ademhaling. En na eindeloze uren zie ik het beroemde bord staan: “Congratulations. You are now at Uhuru Peak. Tanzania. 5895 m. Africa’s highest point”. Het is Siberisch koud, razende poolwinden beuken op mijn Gore Tex. Er is geen enkele beschutting. Ik klapper het glazuur van mijn tanden. Ik ijsbeer cirkeltjes om warm te blijven. En jawel, daar is de zon aan de einder. Ik knijp een traan weg, van pure vermoeidheid.

Staat het beklimmen van de Kilimanjaro op jouw bucketlist?

Auteur: Jan Fransen
Weblog: www.reizenginderachter.com
Facebook: www.facebook.com/reizenvoorbijdeverbeelding

Staat de Kilimanjaro op jouw bucketlist?

Wil jij een keer in je leven de Kilimanjaro beklimmen? Bekijk dan hier de mogelijkheden!

Redactie van Liefde voor Reizen

Auteur:

Gastblogs worden geschreven door bloggers en reizigers. Wil je graag een reisverhaal delen met een grote groep reisliefhebbers, schrijf dan een gastblog. Neem voor de mogelijkheden contact met ons op!

Over Liefde voor Reizen

Bert, Jesper, Marloes & Martin

Wij zijn Liefde voor Reizen, één van de langstlopende reisblogs van Nederland. Reizen is onze passie. Wanneer we op pad gaan gaat direct ons reishart sneller kloppen en stroomt de liefde voor reizen door onze aderen. Het ontdekken van nieuwe plekken, zien van andere culturen en proeven van wereldgerechten maakt ons heel gelukkig. Volg ons en ontdek mee!

Reis mee via onze socials

AD


Meer inspirerende blogs over Bestemming

5 x doen in en rondom Port Douglas

Wij denken nog vaak terug aan het mooie Port Douglas in Queensland. Een sfeervolle plek met door de fijne ligging...

Emigreren naar Chili: prachtig land met gemoedelijke cultuur

Emigreren naar Chili is fantastisch, want het is een zeer divers land, met ongerepte natuur op de meest afgelegen plekken...

Guesthouse Darwin: de ideale plek om tot rust te komen

Dat onze Liefde voor Reizen groot is verbaast je waarschijnlijk niet na het lezen van onze reisverhalen. Al jaren lang...

Window of the Wetlands: watervogels spotten vanaf Beatrice Hill

Op een klein uurtje rijden van Darwin vind je Window of the Wetlands, het startpunt voor jouw avontuur door de...

De leukste fietssteden in Spanje (top 5)

Wil jij graag fietsend een leuke Spaanse stad ontdekken? Wij zeggen: doen! Je leert een stad pas echt goed kennen...

Overland truck safari in Afrika: door Malawi, Zambia en Zimbabwe

Het is alweer even geleden maar graag wil ik jullie meenemen in dit vervolg op mijn vorige blog. Even kort...

Over Liefde voor Reizen

Liefde voor Reizen is één van de langstlopende reisblogs van Nederland. Al sinds 2014 weten wij mensen te inspireren met onze reisverhalen. Reizen is onze passie. Wanneer we op pad gaan stroomt de liefde voor reizen door onze aderen en gaat direct ons reishart sneller kloppen. Het ontdekken van nieuwe plekken, zien van andere culturen en proeven van wereldgerechten maakt ons gelukkig.

Wij maken gebruik van affiliate links, lees meer in onze disclaimer.

Reis mee via onze socials
Jouw reisblog op Liefde voor Reizen?

Ben jij een avonturier, staat jouw hele leven in het teken van reizen en wil je graag jouw reisverhalen delen? Word dan gastblogger bij Liefde voor Reizen. Deel je reisverhalen, reiservaringen en tips met duizenden reisliefhebbers en inspireer. Contact ons nu!


© 2014 - 2022 Liefde voor Reizen. All Rights Reserved. Disclaimer & Privacy policy